Op (her)ontdekking in de weelderige natuur van de Biesbosch

Vakantie vieren in eigen land betekent volop nieuwe plekken ontdekken. Én herontdekken. Want dat zelfs gebieden die je al goed kent je kunnen blijven verrassen, bewijst de Biesbosch als geen ander. In twee dagen tijd struinde ik door deze jungle van Nederland, peddelend door stille kreekjes en wandelend tussen wildlife.

Niets roept voor mij zo sterk het vakantiegevoel op als in de auto stappen en stellig de snelweg links laten liggen. Op een rustig tempo over binnenwegen, op de uitkijk voor bordjes die bezienswaardigheden aanwijzen. En zo stel ik op een zonovergoten dag in juli Google Maps in op ‘vermijd snelweg’ en zet ik in goed gezelschap koers naar de Biesbosch via schilderachtige dorpjes, forten en uitzichtpunten.

Toegangspoorten tot de Biesbosch

De eerste tussenstop is Drimmelen, een van de toegangspoorten tot Nationaal Park de Biesbosch, waarvandaan vele routes starten. Opties om te wandelen, fietsen en kanoën zijn er in dit gebied in overvloed en daarom gaan we eerst langs het bezoekerscentrum om een plan te maken voor de komende twee dagen. We overnachten bij Jachthaven van Oversteeg in Werkendam en besluiten uiteindelijk ook om aan die kant van het park de natuur in te gaan. Maar niet zonder een ommetje te maken in Drimmelen, met haar fotogenieke Herengracht en huizen met karakteristieke gevels.

Drimmelen

Drimmelen

© Naline
Drimmelen, gevels van huizen

Drimmelen, gevels van huizen

© Naline
Drimmelen, gevels van huizen

Drimmelen, gevels van huizen

© Naline

Forten en vestingen

Vanuit Drimmelen rijden we langs het historische vestingstadje Geertruidenberg, tikken dan héél even de snelweg aan om het water over te steken en duiken bij Hank gauw het groen weer in. Het is rechtstreeks nog geen twintig minuten naar de noordzijde van de Brabantse Biesbosch, tijd genoeg om onderweg een paar keer te stoppen. Zo volgen we het bordje ‘Fort Altena’ en komen uit bij een indrukwekkend verdedigingswerk dat onderdeel uitmaakt van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Het fort werd halverwege de 19e eeuw gebouwd ter bescherming van ‘Vesting Holland’ en functioneert vandaag de dag onder andere als Natuurpoort. We volgen een wandelroute rondom het fort en genieten van een zonovergoten lunch op het grote terras van de brasserie.

Vlinder Biesbosch

Vlinder Biesbosch

© Naline
Kano Biesbosch

Kano Biesbosch

© Naline
Uitkijktoren Biesbosch

Uitkijktoren Biesbosch

© Naline
Terras Fort Altena

Terras Fort Altena

© Naline

Biesbosch MuseumEiland

Zodra we Werkendam passeren, zie ik niets dan uitgestrekte landschappen met de kenmerkende huizen op een terp. Hier begint de Biesbosch echt. We beklimmen uitkijktorentjes en gluren naar badderende Schotse Hooglanders, totdat we uiteindelijk aankomen bij Biesbosch MuseumEiland. Letterlijk gelegen op een eiland, volledig opgenomen in het landschap, vertelt dit museum het verhaal van een uniek stukje Nederlandse natuur. Een verhaal dat je met nog meer verbazing naar de omgeving zal laten kijken, over het verdronken land dat door de eeuwen heen werd getemd, verwilderd en zich uiteindelijk tot het waterdoolhof vormde zoals je het vandaag de dag kunt beleven.

Schotse Hooglanders Biesbosch

Schotse Hooglanders Biesbosch

© Naline
Biesbosch MuseumEiland

Biesbosch MuseumEiland

© Naline
Biesbosch MuseumEiland

Biesbosch MuseumEiland

© Naline

De Biesbosch in stilte

Niet ver van het museum ligt Jachthaven van Oversteeg, waar we inchecken in een Pod: een knusse trekkershut pal aan het water. Door dit soort plekken kan je de Biesbosch op haar allermooist ervaren, namelijk als alle dagjesmensen zijn vertrokken. Gewapend met een kaart loop ik naar de kanoverhuur, waar eigenaar André mij opwacht om samen een route uit te stippelen. Hij wijst me de weg door kronkelende kreekjes op de kaart, met als verste punt de Rietplaat: een ideale plek om op het strand een pauze te houden en in de schemer terug te peddelen in de hoop bevers te spotten.

Eigenlijk, zo geeft hij aan, ligt het mooiste deel daarachter. Wat ik eerder vandaag in MuseumEiland al leerde, vertelt André me nu vanuit zijn kennis over het gebied. Want eigenlijk hebben mensenhanden dit gebied bedwongen, met alleen nog in het hart van de Biesbosch de echte wildernis. Die kan je nog volop ervaren tijdens meerdaagse kanotochten, iets waarvoor ik terug zal moeten komen. Maar als we met de routekaart, aanwijzingen voor beverburchten en een zorgvuldig ingepakte picknick aan het begin van de avond in een kajak stappen, heb ik wel degelijk het gevoel dat ons een avontuur te wachten staat.

Pod Jachthaven van Oversteeg

Pod Jachthaven van Oversteeg

© Naline
Kajakken Biesbosch

Kajakken Biesbosch

© Naline

Peddelen en picknicken

En een avontuur wordt het. Aan de naam waterdoolhof is niets gelogen en het is flink navigeren tussen een wirwar van eilandjes, zo nu en dan bukkend onder bruggetjes door. Links en rechts passeren we grote groepen vogels –zelfs een drinkende ree laat zich zien. Maar mensen spotten we nergens. De Biesbosch komt op dit tijdstip tot rust en zachtjes peddelen we over waterwegen als ‘Gat van den Kleine Hil’ en ‘Sloot beneden Petrus’. Na een uurtje wordt het uitzicht weidser en naderen we de Rietplaat, waar een enkel bootje ligt aangemeerd met bezoekers die net als wij van de avond in de Biesbosch genieten. Met de voeten in het zand drinken we wijn terwijl de zon langzaam zakt en zeilbootjes uitvaren.

Als het begint te schemeren is de kans op het spotten van bevers het grootst. Wij zien ze helaas niet, maar dat maakt de terugreis niet minder bijzonder. Terwijl de lucht paars kleurt en de nevel boven het water hangt, peddelen we tevreden terug naar onze Pod.

Aangemeerde Kano's Biesbosch

Aangemeerde Kano's Biesbosch

© Naline
Picknick Rietplaat Biesbosch

Picknick Rietplaat Biesbosch

© Naline
Kano's Biesbosch

Kano's Biesbosch

© Naline

Wakker worden in de Biesbosch

En zo mooi als het is om ’s avonds de Biesbosch te verkennen, zo mooi is het ook om dat ’s ochtends in alle vroegte te doen. Vlakbij de jachthaven start een wandelroute over de Jantjesplaat en Deeneplaat. Naar het zuidelijkste puntje en terug is een goede 15 kilometer, maar je kunt ook zelf je route uitstippelen aan de hand van de vele paden die over de twee platen slingeren. Een echte aanrader, want de voornamelijk onverharde paden, bruggetjes en kleine opstapjes over hekken, laten je de Biesbosch heel goed te voet verkennen. En we zijn daarbij duidelijk op bezoek bij de daadwerkelijke bewoners van het gebied. Watervogels en vlinders poseren voor de lens en ik sta zelfs even oog in oog met een ree en haar jong in het hoge gras.

Onderhevig aan de elementen verandert de Biesbosch voortdurend. De paden en waterwegen die ik nu heb verkend, zitten bij een volgend bezoek weer vol verrassingen. Na twee dagen is me dan ook één ding duidelijk: uitnodigen tot ontdekken en herontdekken is waar de Biesbosch in uitblinkt.

Watervogels Biesbosch

Watervogels Biesbosch

© Naline
Ree in de Biesbosch

Ree in de Biesbosch

© Naline
Wandeling Biesbosch

Wandeling Biesbosch

© Naline

Backpacken iets wat je alleen op verre reizen doet? Nee hoor, helemaal niet! Doe die rugzak om en ontdek hoe mooi en verrassend Noord-Brabant is. Naline, van online reismagazine Stop and Stare, ging alvast op pad en deelt haar ervaringen met ons.